165 - ( 1 ) از امام صادق ( ع ) فرمود راستى كه خدا عز ذكره هفت روز پس از اينكه جثه زيد را سوزانيدند اجازه هلاك و نابودى بنى اميه را صادر كرد . شرح - از مجلسى ره - شايد اين كردار ناهنجار از متممات وسائل نزول بلا و عذاب بر آنان بوده است و گر نه آنها كارهاى بدتر و زشت‌تر از اين كردند مانند كشتن امام حسين ( ع ) و اين خبر چون خبر پيش دلالت دارد بر اينكه زيد مشكور است و در جهاد خود ماجور است و مدعى خلافت و امامت نبوده و غرضش خونخواهى امام حسين و رد خلافت باهل آن بوده است چنانچه اخبار بسيار بر آن دلالت دارد پايان نقل از مجلسى ره . من گويم چنانچه پيشتر گفتيم زيد بعنوان يك مصلح اجتماعى و مذهبى قيام كرد و مقصودش فدا كارى در راه حق بود و اين يك مقام ارجمنديست كه كسى تا آنجا درك حقيقت كند كه شيفته و جان باز آن گردد و خونخواهى امام و رد خلافت باهل آن هم در ضمن اين يك مقصد عالى مندرجست و سر ممدوح بودن قيام و مبارزه زيد همين مقام اصلاح‌طلبى او است كه براى اجراى حق و حقيقت داوطلب جانبازى و فداكارى شده است و براى چنين افرادى تقيه برداشته شده است مانند امام حسين و ياران وفادارش و ما اين مقام را در رموز الشهاده كه شرحى است با ترجمه بر كتاب نفس المهموم محدث قمى ره توضيح كافى داديم بدان جا رجوع شود . 166 - ( 2 ) از عبيد بن زراره از امام صادق ( ع ) فرمود : راستى خدا جل ذكره هر آينه نگهدارى كند هر كه رفيق خود را نگهدارى كند . شرح - از مجلسى ره - مقصود اينست كه رعايت احترام دوست را بنمايد و او را در غياب و حضورش رعايت نمايد و از او دفاع كند . ( حديث فضل شيعه ) 167 - ( 3 ) از سماعه كه گويد من در خدمت امام كاظم ( ع ) نشسته بودم و مردم در دل شب گرد كعبه طواف ميكردند فرمود اى سماعه بازگشت اين خلق بسوى ما است و حساب آنها با ما است هر چه گناه ميان خود و خدا دارند ( و حق الناس نيست ) بر خدا بايست كنيم و درخواست جدى كنيم كه از آن بگذرد بخاطر ما و خدا آن را از ما بپذيرد و آنچه ميان مردم و آنها است و حق الناس است از